യൂണിഫോം സിവിൽ കോഡ്: തുല്യതയുടെ ആവശ്യകതയോ, വൈവിധ്യത്തിന് മേലുള്ള ഭീഷണിയോ?

 ⚖️ യൂണിഫോം സിവിൽ കോഡ്:

തുല്യതയുടെ ആവശ്യകതയോ, വൈവിധ്യത്തിന് മേലുള്ള ഭീഷണിയോ?

=========================================================================

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ ആത്മാവാണ് തുല്യതയും നീതിയും.

ഭരണഘടനയിലെ Article 14 നിയമത്തിന് മുമ്പിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Article 15 മതം, ജാതി, ലിംഗം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവേചനം നിരോധിക്കുന്നു.

അതേസമയം, Article 25 മതാചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉറപ്പ് നൽകുന്നു.

ഈ മൂന്നു വ്യവസ്ഥകളുടെ സൂക്ഷ്മമായ സംഘർഷത്തിലാണ്

ഇന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയരുന്ന ഒരു ചോദ്യം നിലകൊള്ളുന്നത്:

 ഒരേ ഭരണഘടനയ്ക്ക് കീഴിൽ,

വ്യത്യസ്ത മതങ്ങൾക്കായി വ്യത്യസ്ത സിവിൽ നിയമങ്ങൾ തുടരുന്നത്

തുല്യതയുടെ ആത്മാവിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

വ്യക്തിനിയമങ്ങളും ഭരണഘടനയും

ഇന്ത്യയിൽ വിവാഹം, വിവാഹമോചനം, സ്വത്ത് അവകാശം, മെയിന്റനൻസ് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ

ഇന്നും വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

ഹിന്ദുക്കൾക്ക് — Hindu Marriage Act, Hindu Succession Act

മുസ്ലിംകൾക്ക് — Muslim Personal Law

ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് — Christian personal laws

ഇതിന്റെ ഫലമായി:

ഒരേ രാജ്യത്ത്

ഒരേ പൗരത്വത്തോടെ

സ്ത്രീ–പുരുഷ അവകാശങ്ങൾ മതം അനുസരിച്ച് മാറുന്നു

ഇത് Article 14 പറയുന്ന നിയമസമത്വത്തിന്റെ നേരായ വിരുദ്ധതയല്ലേ?

എന്ന ചോദ്യം വർഷങ്ങളായി നിയമവൃത്തങ്ങളിൽ ഉയരുന്നുണ്ട്.

Article 14: “Reasonable Classification” എന്ന ന്യായീകരണം

Article 14 പൂർണ്ണമായ സമത്വമല്ല,

reasonable classification അനുവദിക്കുന്നു എന്നാണ് കോടതികളുടെ നിലപാട്.

എന്നാൽ,

ലിംഗത്തിന്റെ പേരിൽ

സ്ത്രീകൾക്ക് കുറഞ്ഞ അവകാശങ്ങൾ നൽകുന്നത്

“reasonable” ആണോ?

ഈ ചോദ്യത്തിന്, Supreme Court of India

പല വിധികളിലും സൂചന നൽകിയിട്ടുണ്ട്:

ഭരണഘടനാ തുല്യതയെ ലംഘിക്കുന്നിടത്ത്

വ്യക്തിനിയമങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണ സംരക്ഷണം ലഭിക്കില്ല.

Triple Talaq റദ്ദാക്കിയ വിധി

ഈ സമീപനത്തിന്റെ ശക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്.

Article 15: ലിംഗസമത്വം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പല്ല

Article 15 വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

“ലിംഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവേചനം പാടില്ല.”

എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം:

ചില വ്യക്തിനിയമങ്ങളിൽ

പുരുഷന് കൂടുതൽ വിവാഹാവകാശം

സ്ത്രീക്ക് പരിമിതമായ അവകാശങ്ങൾ

വിവാഹമോചനത്തിലും സ്വത്തിലും അസമത്വം

ഇത് സാംസ്കാരിക വ്യത്യാസം മാത്രമാണോ,

അല്ലെങ്കിൽ ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമായ ലിംഗവിവേചനമാണോ?

ഇവിടെ കോടതികളുടെ നിലപാട് വ്യക്തമാണ്:

സ്ത്രീനീതി (Gender Justice)

ഭരണഘടനാപരമായ നിർബന്ധമാണ്.

Article 25: മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അതിരുണ്ടോ?

UCC-നെതിരെ ഉയരുന്ന പ്രധാന വാദം ഇതാണ്:

“വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ മതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്;

അതിൽ ഇടപെടുന്നത് Article 25 ലംഘനമാണ്.”

എന്നാൽ, ഭരണഘടന തന്നെ പറയുന്നു:

മതസ്വാതന്ത്ര്യം

മറ്റു അടിസ്ഥാനാവകാശങ്ങൾക്ക് വിധേയമാണ്.

വിവാഹം, വിവാഹമോചനം, സ്വത്ത് എന്നിവ

കോടതികൾ പലപ്പോഴും

സെക്യൂലർ സിവിൽ വിഷയങ്ങളായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടാണ്:

മെയിന്റനൻസ്

ഗാർഹികപീഡന സംരക്ഷണം

കുട്ടികളുടെ അവകാശങ്ങൾ

മതം നോക്കാതെ ഒരേ നിയമം ബാധകമാകുന്നത്.

Article 44: യൂണിഫോം സിവിൽ കോഡ് — ഭരണഘടനയുടെ ആഗ്രഹം

ഭരണഘടനയിലെ Article 44 പറയുന്നു:

“രാജ്യം ഒരുദിവസം

യൂണിഫോം സിവിൽ കോഡ് നടപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.”

ഇത് നിർബന്ധമല്ല,

പക്ഷേ ഭരണഘടനയുടെ ദിശാസൂചികയാണ്.

സുപ്രീം കോടതി പല വിധികളിലും പറഞ്ഞത്:

UCC രാഷ്ട്രീയ മുദ്രാവാക്യമാകരുത്;

സാമൂഹ്യപരിഷ്കാരമായി വളരേണ്ടതാണ്.

UCC-ന് അനുകൂല വാദങ്ങൾ

ഒരേ പൗരന് ഒരേ സിവിൽ അവകാശം

സ്ത്രീ–പുരുഷ സമത്വം ഉറപ്പാക്കാൻ

നിലവിൽ തന്നെ

CrPC 125

Domestic Violence Act

Child welfare laws

 ഭാഗിക UCC നിലവിലുണ്ട്

UCC-നെതിരായ ആശങ്കകൾ

സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം നഷ്ടപ്പെടുമോ?

Uniformity ≠ Equality

രാഷ്ട്രീയ ഉപയോഗം — സാമൂഹ്യസംവാദം ദുർബലമാകുന്നു

കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ നിലപാട്

Kerala High Court

പല കേസുകളിലും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്:

സ്ത്രീക്കും കുട്ടിക്കും നീതി ഉറപ്പാക്കുമ്പോൾ

വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ പിന്നിലാകണം.

Maintenance, residence, child welfare തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ

ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങൾക്കാണ് മുൻതൂക്കം.

സമാപനം: UCC — ലക്ഷ്യമോ, വഴി മാത്രമോ?

യൂണിഫോം സിവിൽ കോഡ്:

തുല്യതയുടെ അന്തിമ ലക്ഷ്യം ആകാം

പക്ഷേ അത്

 സംവാദത്തിലൂടെ

 വിശ്വാസം നേടിയെടുത്ത്

 സ്ത്രീ–കുട്ടി നീതി മുൻനിർത്തി

നടപ്പാക്കേണ്ടതാണ്

**ഭരണഘടന ഒരേ നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല;

ഒരേ നീതിയാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.**

ഒരുനാൾ UCC വരുമ്പോൾ,

അത് നിയമത്തിന്റെ വിജയം ആയിരിക്കണം —

ഒരു വിഭാഗത്തിനുമേൽ മറ്റൊരുവിഭാഗം ജയിക്കുന്നതല്ല.