Article 14, Article 15 – വ്യക്തിനിയമങ്ങളും ഭരണഘടനയും: തുല്യത എവിടെ തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു?

  Article 14, Article 15 –

വ്യക്തിനിയമങ്ങളും ഭരണഘടനയും: തുല്യത എവിടെ തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു?

=========================================================================

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ ആത്മാവാണ് തുല്യത (Equality).

Article 14 പറയുന്നു — നിയമത്തിന് മുമ്പിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണ്; എല്ലാവർക്കും തുല്യമായ നിയമ സംരക്ഷണം ഉണ്ടാകണം.

Article 15 അതിനേക്കാൾ മുന്നോട്ട് പോയി, മതം, ജാതി, ലിംഗം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ യാതൊരു വിവേചനവും പാടില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

എന്നാൽ, ഈ ഭരണഘടനാ വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ (Personal Laws) എന്ന മേഖലയിലെത്തുമ്പോൾ, തുല്യത പലപ്പോഴും നിയമപുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്.

Article 14 – “Reasonable Classification” എന്ന മറവിൽ ഉള്ള അസമത്വം

Article 14 absolute equality ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല;

reasonable classification അനുവദിക്കുന്നു എന്നാണ് കോടതികളുടെ നിലപാട്.

ഈ സിദ്ധാന്തമാണ് വർഷങ്ങളായി വ്യക്തിനിയമങ്ങളെ ഭരണഘടനാ പരിശോധനയിൽ നിന്ന് ഭാഗികമായി രക്ഷിച്ചത്.

അതിന്റെ ഫലമായി:

ഹിന്ദു നിയമത്തിൽ

പുരുഷനും സ്ത്രീയും → ഒരു വിവാഹം മാത്രം

Bigamy → കുറ്റം

Divorce → കോടതി നിയന്ത്രിത പ്രക്രിയ

മുസ്ലീം നിയമത്തിൽ

പുരുഷന് → നാല് വിവാഹങ്ങൾ

സ്ത്രീക്ക് → ഒരു വിവാഹം മാത്രം

Divorce ചരിത്രപരമായി ഭർത്താവിന്റെ ഏകപക്ഷീയ അധികാരമായി നിലനിന്നു

ഇവയെ ഒരേ Article 14-ന്റെ കീഴിൽ ന്യായീകരിക്കുന്നത്,

“classification” ന്യായമാണോ, അതോ ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമായ വിവേചനമാണോ?

എന്ന ചോദ്യത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.

Article 15 – ലിംഗവിവേചനം വിലക്കുമ്പോൾ, വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നതെന്ത്?

Article 15 വ്യക്തമായി പറയുന്നു:

“State shall not discriminate on grounds of sex.”

എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം:

ഒരു മുസ്ലീം പുരുഷന് ഒന്നിലധികം വിവാഹങ്ങൾ

ഒരു മുസ്ലീം സ്ത്രീക്ക് അതേ അവകാശം ഇല്ല

Divorce, inheritance, residence തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പരിമിതികൾ

ഇത് gender-based discrimination അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്താണ്?

ഇവിടെ ഉയരുന്ന ഭരണഘടനാ വിരോധാഭാസം ഇതാണ്:

ഭരണഘടന ലിംഗസമത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്നു;

വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ ലിംഗഅസമത്വം നിലനിർത്തുന്നു.

സ്ത്രീ–കുട്ടി സംരക്ഷണം: ഭരണഘടന ഇടപെടുമ്പോൾ

ഈ വൈരുദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നാണ്, സെക്യൂലർ നിയമങ്ങൾ ശക്തമായി ഇടപെട്ടത്:

CrPC Section 125 – മതം നോക്കാതെ maintenance

Domestic Violence Act, 2005 – shared household അവകാശം

കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ – “child welfare is paramount” എന്ന സിദ്ധാന്തം

Supreme Court of India പല വിധികളിലൂടെയും വ്യക്തമാക്കിയ നിലപാട്:

Personal law cannot override constitutional values of dignity and equality.

അതാണ് Triple Talaq പോലുള്ള ആചാരങ്ങൾ ഭരണഘടനാ പരിശോധനയിൽ വീണതിന്റെ കാരണം.

Article 15(3): സ്ത്രീ സംരക്ഷണമോ, അസമത്വത്തിന്റെ അംഗീകാരമോ?

Article 15(3) പറയുന്നു —

സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും പ്രത്യേക നിയമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാം.

ഈ വ്യവസ്ഥ സ്ത്രീ സംരക്ഷണത്തിനുള്ള അധികാരമായി ഉദ്ദേശിച്ചതാണ്.

എന്നാൽ പലപ്പോഴും, ഇത് വ്യക്തിനിയമങ്ങളിലെ അസമത്വം ന്യായീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ചോദ്യം ഇതാണ്:

സംരക്ഷണം വേണോ,

അല്ലെങ്കിൽ സമത്വം തന്നെയോ?

Uniform Civil Code (UCC): Article 14-ന്റെ അനിവാര്യമായ തുടർച്ച?

ഈ ഭരണഘടനാ വിമർശനം സ്വാഭാവികമായി എത്തുന്നത് Uniform Civil Code എന്ന ആശയത്തിലേക്കാണ്.

ഒരേ രാജ്യത്ത്

ഒരേ ഭരണഘടനയ്ക്ക് കീഴിൽ

വ്യത്യസ്ത ലിംഗ–മത അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള നിയമങ്ങൾ

 ഇത് Article 14 & 15 യുടെ ആത്മാവിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

UCC-യുടെ ചർച്ച മതവിരുദ്ധതയല്ല,

അത് ഭരണഘടനാ തുല്യതയുടെ ചർച്ച തന്നെയാണ്.

സമാപനം: തുല്യത ഒരു സിദ്ധാന്തമോ, പ്രായോഗിക യാഥാർത്ഥ്യമോ?

ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ:

ഹിന്ദു നിയമം → ഭരണഘടനാ തുല്യതയിലേക്ക് അടുക്കിയ പരിഷ്കാരപാത

മുസ്ലീം നിയമം → പരിഷ്കാരങ്ങൾ ആരംഭിച്ചെങ്കിലും പൂർണ്ണമല്ല

Article 14 & 15 കാഗിതത്തിലെ വാഗ്ദാനങ്ങളായി മാറാതിരിക്കണമെങ്കിൽ,

വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ ഭരണഘടനയുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് കീഴിൽ വരേണ്ടതുണ്ട്.

“Law may differ by tradition,

but Justice cannot differ by gender.”